ورزش کردن هیچ گاه برای بیماران سرطانی دیر نیست
به گزارش خشکشوئی آنلاین، یک مطالعه جدید گزارش می دهد که هیچگاه برای تحرک داشتن بازماندگان سرطان دیر نیست.
به گزارش خشکشوئی آنلاین به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند که بازماندگان سرطان که حتی به میزان کمی ورزش می کنند، خطر مرگ ناشی از سرطان در انها کاسته می شود.
این خطر در بین بیمارانی که به سطوح بالاتری از فعالیت بدنی دست یافته اند، حتی بیشتر کم شده است.
علاوه بر این، محققان دریافتند که بیماران دچار سرطان ریه و رکتوم که ورزش را تنها بعد از تشخیص بیماری خود آغاز نموده اند، خطر مرگ کمتری داشتند.
تیم پژوهش به رهبری «اریکا ریس-پونیا»، دانشمند ارشد انجمن سرطان آمریکا، می گوید: «این نتایج امکان دارد بازماندگان سرطان را ترغیب کند تا بعد از تشخیص بیماری، حتی اگر قبلاً تحرک نداشته اند، تا حد امکان فعال شوند.»
برای مطالعه جدید، محققان داده های شش مطالعه در مقیاس بزرگ را جمع آوری کردند و بیشتر از ۱۷۰۰۰ بازمانده سرطان را با میانگین سنی ۶۷ سال پیگیری کردند.
در این مطالعه آمده است که حدود ۴۹٪ از بازماندگان به سرطان در ابتدای کار یا میانی مبتلا بوده اند. بازماندگان سرطان مثانه (۲۴٪)، آندومتر (۲۲٪) و ریه (۱۸٪) بیشتر از نیمی از بیماران را تشکیل می دادند.
نتایج نشان داد که هر میزان فعالیت بدنی، خطر مرگ ناشی از سرطان را برای بیماران سرطان مثانه ۳۳٪، برای مبتلایان به سرطان آندومتر ۳۸٪ و برای مبتلایان به سرطان ریه ۴۴٪ می کاهد.
محققان دریافتند که با افزایش سطح ورزش، خطر مرگ برای خیلی از انواع سرطان کاسته می شود.
این مطالعه نشان داد که در مقایسه با بازماندگانی که قبل یا پس از تشخیص بیماری ورزش نمی کردند، بازماندگان سرطان ریه و رکتوم در صورت شروع ورزش، ۴۲٪ و ۴۹٪ خطر مرگ کمتری داشتند.
با این حال، محققان دریافتند که افراد فعالی که بعد از تشخیص سرطان، ورزش را کنار گذاشتند، هیچ کاهش قابل توجهی در خطر مرگ نشان ندادند.
به گفته محققان: «فعالیت بدنی برای بیماران سرطانی در هر مرحله از مسیر سرطانشان فواید قابل توجهی دارد. ورزش می تواند به بیماران در مبارزه با ضعف همراه با سرطان کمک نماید. پس از درمان سرطان، فرد ضعیف می شود. در اثر فعالیت خیلی کم، توده عضلانی خویش را از دست می دهد، بدین سبب تقویت آن توده عضلانی مهم می باشد.»
بیماران سرطانی بسته به نوع سرطانشان، اختلالات بسیار خاصی هم دارند.
ریس-پونیا توضیح داد: «برای مثال، بیماران دچار سرطان سینه گاهی اوقات در حرکت شانه دست مشکل دارند. بیماران دچار سرطان ریه امکان دارد در تنفس مشکل داشته باشند. بیماران دچار سارکوم اندام تحتانی، توده عضلانی ضعیفی دارند. بنابراین، تقویت هر آن چه که ضعیف شده، واقعا مهم می باشد.»
او به هر یک از بیماران خود نسخه ای برای ورزش می دهد و جزئیات کارهایی که باید انجام دهند و تعداد دفعات آنرا شرح می دهد.
در حالی که هیچگاه برای شروع ورزش دیر نیست، ریس-پونیا سفارش می کند که از ورزش های کوچک شروع کنید، بخصوص اگر فردی بی تحرک بوده اید.
ریس-پونیا اظهار داشت: «روزانه پیاده روی کنید. تحرک همیشه خوب است. بلند کردن اجسام برای ما خوب است. انداختن یک جسم و خم کردن آن با زانو برای برداشتن آن برای ما خوب است.»
به طور خلاصه، در اثر فعالیت بسیار کم، توده عضلانی خود را از دست می دهد، به این دلیل تقویت آن توده عضلانی مهم می باشد. او به هر یک از بیماران خود نسخه ای برای ورزش می دهد و جزئیات کارهایی که باید انجام دهند و تعداد دفعات آن را شرح می دهد.
منبع: laundrybox.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب