به گزارش خشکشوئی آنلاین به نقل از مهر، مهدی تهرانی دوست، با تاکید بر این که اسکیزوفرنی یک اختلال تک بعدی نیست، عنوان کرد: این بیماری به مثابه یک طیف گسترده، متناسب با سن بروز، تظاهرات متفاوتی دارد. در سنین نوجوانی و جوانی، ما با پدیده «ازهم گسیختگی رفتاری و هیجانی» روبرو می باشیم که فرد را در برقراری ارتباط با حقیقت و هنجارهای اجتماعی گرفتار چالش جدی می کند.
وی اضافه کرد: در سنین بالاتر، علایم دیگر بیماری نظیر هذیان های سوء ظن و توهمات شنوایی (شنیدن اصوات دستوری) نمود بیشتری دارد که می تواند منجر به قطع ارتباط فرد با محیط و رفتارهای پرخاشگرانه شود.
این روانپزشک ضمن اشاره به مزمن بودن این بیماری (نیازمند حداقل ۶ ماه تداوم علایم برای تشخیص قطعی)، ضمن دعوت خانواده ها به پرهیز از هراس نسبت به مداخلات دارویی، اظهار داشت: نسل جدید داروهای روان پزشکی با اثربخشی بالا و عوارض محدود، افق های روشنی را در کنترل این بیماری گشوده است. با این وجود، درمان تنها در دارو خلاصه نمی شود.
به گفته وی، مداخلات غیردارویی، روان درمانی های حمایتی و «بازتوانی شناختی» نقش مکملی در بازیابی ظرفیتهای از دست رفته ذهنی، تمرکز و توجه بیمار ایفا می کنند تا فرد بتواند به زندگی در جامعه بازگردد.
انگ زدایی؛ مسئولیت اجتماعی خانواده و جامعه
تهرانی دوست، بر لزوم اصلاح نگرش عمومی نسبت به بیماران اسکیزوفرنی، تأکید و اشاره کرد: بیماری اسکیزوفرنی، به مفهوم طرد شدن از جامعه نیست. بستری شدن در بیمارستان تنها محدود به شرایط حاد و اولیه برای آغاز درمان است و بعد از آن، بیمار باید در محیط امن خانواده و اجتماع قرار گیرد. تداوم حمایت عاطفی و اجتماعی، کلیدی ترین ابزار برای کاهش «انگ» و کمک به پایداری شرایط بیمار است.
استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، ضمن اظهار امیدواری به پیشرفت های علمیِ پیشِ رو، از خانواده ها خواست با افزایش دانش تخصصی و حفظ پیوند عاطفی با بیمار، از پیشروی صدمه های روانی جلوگیری کرده و مسیری هموارتر برای بازگشت این عزیزان به زندگی عادی ترسیم کنند.
به اجمال، به گزارش خشکشوئی آنلاین به نقل از مهر، مهدی تهرانی دوست، با تأکید بر اینکه اسکیزوفرنی یک اختلال تک بعدی نیست، اظهار داشت: این بیماری به مثابه یک طیف گسترده، متناسب با سن بروز، تظاهرات متفاوتی دارد. در سنین نوجوانی و جوانی، ما با پدیده ازهم گسیختگی رفتاری و هیجانی روبرو می باشیم که فرد را در برقراری ارتباط با حقیقت و هنجارهای اجتماعی گرفتار چالش جدی می کند. وی افزود: در سنین بالاتر، علائم دیگر بیماری نظیر هذیان های سوء ظن و توهمات شنوایی (شنیدن اصوات دستوری) نمود بیشتری دارد که می تواند منجر به قطع ارتباط فرد با محیط و رفتارهای پرخاشگرانه شود. این روانپزشک ضمن اشاره به مزمن بودن این بیماری (نیازمند حداقل ۶ ماه تداوم علائم برای تشخیص قطعی)، ضمن دعوت خانواده ها به پرهیز از هراس نسبت به مداخلات دارویی، گفت: نسل جدید داروهای روان پزشکی با اثربخشی بالا و عوارض محدود، افق های روشنی را در کنترل این بیماری گشوده است.