ابولا در سایه جنگ چه طور کنگو به رکورد تاریخی تلفات رسید؟
خشکشوئی آنلاین: الجزیره در گزارشی ضمن اشاره به تبدیل شدن شیوع فعلی ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو به مرگبارترین شیوع این بیماری در تاریخ این کشور، تاکید کرده است که تاخیر در شناسایی موارد، درگیری های مسلحانه، جابه جایی جمعیت و بی اعتمادی جوامع محلی، تلاش ها برای مهار ویروس را با چالش جدی مواجه کرده است؛ به شکلی که شمار قربانیان از رکورد ثبت شده در اپیدمی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ عبور کرده است.
خبرآنلاین - ترجمه از الجزیره - محمد عارف معزی: درگیری های مسلحانه، تاخیر در شناسایی موارد مبتلاشدن و بی اعتمادی بخشی از جوامع محلی، تلاش ها برای مهار شیوع ویروس ابولا در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو را با دشواری های جدی مواجه کرده است.
بونیا، جمهوری دموکراتیک کنگو – زمانی که سه نفر از اعضاء تیم پزشکی یک بیمارستان تنها چند روز بعد از درمان یک بیمار جان خودرا از دست دادند، دکتر «ریچارد لوکودو» به این احتمال مشکوک شد که ویروس ابولا قبل از شناسایی رسمی، در منطقه درحال انتشار بوده است.
این بیمار در اوایل آوریل برای انجام عمل جراحی به بیمارستان عمومی مونگبوالو در استان ایتوری مراجعه نموده بود؛ یعنی چند هفته قبل از آنکه مقام های جمهوری دموکراتیک کنگو بطور رسمی شیوع ابولا را اعلام کنند.
لوکودو به الجزیره اظهار داشت: «پیش از اعلام شیوع، در بیمارستان متوجه شدیم بیماری در دوم آوریل بستری شده و قرار بود در هفتم آوریل توسط تیم ما تحت عمل جراحی قرار بگیرد.»
او اضافه کرد: «تقریباً یک ماه بعد، شاهد مرگ دستیار جراح، متخصص بیهوشی و یکی از اعضاء تیم مراقبت های بعد از عمل بودیم.»
مرگ این سه نفر از اولین نشانه های شیوع ابولا بود؛ شیوعی که حال به مرگبارترین اپیدمی ابولا در تاریخ جمهوری دموکراتیک کنگو تبدیل گشته است.
سه ماه بعد از اعلام رسمی شیوع، بیشتر از ۴۹۰۰ مورد قطعی مبتلاشدن ثبت شده و بیشتر از ۲۳۰۰ نفر جان خودرا از دست داده اند. این آمار بر مبنای اطلاعات مقام های بهداشتی و نهادهای بین المللی است.
تلفات این شیوع از رکورد قبلی جمهوری دموکراتیک کنگو در جریان اپیدمی ابولا در فاصله سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ عبور کرده است؛ شیوعی که در اثر سویه «زئیر» رخ داد و ۲۲۹۹ نفر را به کام مرگ کشاند.
شیوع فعلی ناشی از بیماری ویروسی «بوندیبوجیو» (BVD) است؛ گونه ای نادر از ابولا که اولین بار در سال ۲۰۰۷ در اوگاندا شناسایی شد. بر خلاف سویه زئیر که برای آن واکسن و برخی روشهای درمانی توسعه یافته است، هم اکنون هیچ واکسن دارای مجوز یا درمان اختصاصی تأییدشده ای برای ویروس بوندیبوجیو وجود ندارد.
به همین دلیل، کارکنان بخش سلامت برای محدود کردن انتقال ویروس به شناسایی سریع موارد، مراقبت های حمایتی، اقدامات پیشگیرانه برای ممانعت از عفونت و جلب مشارکت جوامع محلی متکی هستند.
سازمان جهانی بهداشت اعلام نموده است که شیوع بیماری ابتدا در استان ایتوری شناسایی شد و سپس به مناطق دیگر گسترش یافت. این سازمان هشدار داده است که درگیری های مسلحانه، جابه جایی جمعیت و تاخیر در شناسایی موارد ابتلا، تلاش ها برای مهار ویروس را پیچیده کرده است.
برای ساکنان مناطق درگیر، این اعداد و آمار به مفهوم از دست دادن اعضاء خانواده و نزدیکانشان است.
«فوراحا ژیزل»، ۳۵ ساله، که عمویش بر اثر مبتلاشدن به ابولا در منطقه روامپارا، در حدود ۱۰ کیلومتری بونیا، مرکز استان ایتوری، جان خودرا از دست داده است، می گوید: «فقط خدا می تواند ما را از این فاجعه نجات دهد.»
او اضافه کرد: «مقابله همزمان با ناامنی، حکمرانی ضعیف و فقر دشوار است و می ترسم ما نیز قربانی این اپیدمی مرگبار شویم.»
مقام های بهداشتی می گویند انتقال ویروس قبل از اعلام رسمی شیوع در ۱۵ مه شروع شده بود. زمانی که مقام ها موفق به شناسایی ویروس شدند، بیماری در بین جوامع محلی گسترش یافته و زنجیره های انتقال قبل از استقرار کامل تیم های واکنش به شیوع شکل گرفته بودند.
سازمان جهانی بهداشت اعلام نموده است که شیوع بیماری در ابتدا عمدتا در منطقه بهداشتی مونگبوالو در استان ایتوری متمرکز بود و سپس به استانهای دیگر گسترش یافت.
مسابقه با زمان برای مهار انتقال ویروس
مهوری دموکراتیک کنگو از سال ۱۹۷۶ تابحال با چندین شیوع ابولا مواجه بوده و در طول این سال ها تجربه گسترده ای در مواجهه با این بیماری به دست آورده است.
با این حال، کارکنان بخش سلامت در ایتوری می گویند تجربه به تنهایی برای غلبه بر مشکلات موجود کافی نیست؛ برای اینکه درگیری های مسلحانه، شرایط دشوار جغرافیایی، تاخیر در شناسایی موارد و بی اعتمادی برخی جوامع محلی، روند مواجهه با بیماری را دشوار کرده است.
مقام های جمهوری دموکراتیک کنگو نیز پذیرفته اند که تاخیر در شناسایی موارد مبتلاشدن به گسترش ویروس کمک کرده است.
پروفسور «پیر آکیلیمَلی»، رییس عملیات مواجهه با ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو، می گوید ظرفیت آزمایشگاهی در استان ایتوری از زمان شروع شیوع بالا رفته است.
او به الجزیره اظهار داشت: «وقتی کار را شروع کردیم، هیچ آزمایشگاهی نداشتیم. امروز در استان ایتوری بیشتر از ۱۲ لابراتوار داریم.»
به گفته او، در مراحل ابتدایی شیوع، وابستگی به لابراتوار های خارج از استان سبب شد تأیید موارد مبتلاشدن با تاخیر صورت گیرد.
درگیری و بی اعتمادی؛ دو مانع اصلی
یم های مواجهه با ابولا در ایتوری در استانی فعالیت می نمایند که چند دهه است با درگیری های مسلحانه دست وپنجه نرم می کند.
گروه های مسلح برای نفوذ و کنترل مناطق غنی از منابع معدنی با یکدیگر درگیر هستند؛ وضعیتی که رفت وآمد را دشوار کرده و دسترسی به برخی جوامع را محدود می کند.
مرکز کنترل و پیش گیری از بیماریهای آفریقا نیز اعلام نموده است که از عملیات مواجهه با شیوع ابولا از راه نظارت و پایش، کارهای آزمایشگاهی، پیش گیری از عفونت، مراقبت از بیماران و مشارکت با جوامع محلی حمایت می کند.
دکتر «جاستوس انسیو»، مدیر میدانی عملیات مواجهه با ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو از جانب این مرکز، به الجزیره اظهار داشت: «در مورد ایتوری، شرایط چندان مساعد نیست. ما در یک منطقه جنگی هستیم و این استان تحت وضعیت محاصره قرار دارد.»
او اضافه کرد: «با امکاناتی که در اختیار داریم تلاش می نماییم انسجام خودرا با جوامع محلی نشان دهیم.»
دکتر «تیرنو بالده»، مدیر عملیات سازمان جهانی بهداشت در حوزه بیماری ویروسی بوندیبوجیو در جمهوری دموکراتیک کنگو، نیز اعتقاد دارد جابه جایی میان مناطق آلوده به گسترش ویروس کمک کرده است.
او به الجزیره اظهار داشت: «گسترش جغرافیایی این شیوع عمدتا به جابه جایی کنترل نشده مردم، بخصوص افراد بیمار، میان مناطق آلوده و مناطق همجوار مرتبط می باشد.»
برای کارکنان بخش سلامت در ایتوری، متوقف کردن ابولا تنها یک چالش پزشکی نیست؛ بلکه مسابقه ای همزمان با ناامنی، درگیری و محدودیت دسترسی به مناطق مختلف است.
دکتر «چارلز کاشیندی»، رییس بیمارستان نیاکونده در حدود ۴۰ کیلومتری جنوب غربی بونیا، می گوید: «وقتی مشکلاتی پیش می آید، بخصوص هنگام تیراندازی، هیچ کس نمی تواند در موقعیت خود باقی بماند.»
۲۱۹/۴۲
خلاصه اینکه لوکودو به الجزیره عنوان کرد: قبل از اعلام شیوع، در بیمارستان متوجه شدیم بیماری در دوم آوریل بستری شده و قرار بود در هفتم آوریل توسط تیم ما تحت عمل جراحی قرار بگیرد. بر خلاف سویه زئیر که برای آن واکسن و برخی روشهای درمانی توسعه یافته است، هم اینک هیچ واکسن دارای مجوز یا درمان اختصاصی تأییدشده ای برای ویروس بوندیبوجیو وجود ندارد. ما در یک منطقه جنگی هستیم و این استان تحت وضعیت محاصره قرار دارد.
منبع: laundrybox.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب