ارتباط مصرف کم قند پیش از 2 سالگی با کاهش خطر آلزایمر
به گزارش خشکشوئی آنلاین، تحقیقات نشان می دهد غذاهای شیرینی که پیش از این که کودک بتواند صحبت کند مصرف می شود، امکان دارد اثراتی در مغز باقی بگذارد که برای دهه ها ادامه داشته باشد.
به گزارش خشکشوئی آنلاین به نقل از ساینس آلارت، این اثرات حتی ممکنست از زمانی که در رحم هستیم، پیش از ایجاد نخستین خاطرات ما شروع شوند.
طبق یک مطالعه جدید، نوزادانی که قبل و پس از تولد در معرض قند کمتری قرار داشتند، در معرض خطر کمتری برای مبتلا شدن به زوال عقل، بیماری آلزایمر، افسردگی و اضطراب در مراحل بعدی زندگی بودند.
این یافته ها ثابت نمی کند که مصرف قند کمتر به صورت مستقیم از این بیماریها جلوگیری می کند. با این وجود، آنها نشان می دهند که تغذیه در طول ۱۰۰۰ روز اول- از حاملگی تا حدود دومین سالگرد تولد کودک- ممکنست اثرات ماندگاری بر مغز بگذارد.
در طول و بعد از جنگ جهانی دوم، قند در بریتانیا بشدت جیره بندی شد. میزان مجاز مصرف قند برای بزرگسالان نزدیک به سفارش های غذایی فعلی بود، در حالیکه کودکان زیر دو سال هیچ میزان مجاز جداگانه ای برای قند دریافت نمی کردند.
هنگامی که جیره بندی در سپتامبر ۱۹۵۳ پایان یافت، میانگین مصرف قند بزرگسالان تقریبا دو برابر شد و از حدود ۴۱ گرم به ۸۰ گرم در روز افزایش پیدا کرد. مصرف آب نبات کودکان بیشتر از دو برابر شد.
این تغییر ناگهانی یک آزمایش طبیعی نادر ایجاد کرد و به محققان اجازه داد اشخاصی را که سالهای اولیه زندگی خویش را تحت جیره بندی گذرانده بودند با اشخاصی که اندکی بعد از پایان آن متولد شده بودند، مقایسه کنند.
محققان در چین داده های سلامت ۶۰۳۹۴ شرکت کننده در بانک زیستی بریتانیا که مابین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ متولد شده بودند را تحلیل و بررسی کردند.
در مقایسه با اشخاصی که در دوران اولیه رشد در معرض جیره بندی قرار نگرفته بودند، اشخاصی که ۱۰۰۰ روز اول زندگی شان با محدودیت های قند هم زمان بود، ۲۷ درصد خطر مبتلا شدن به زوال عقل به هر علتی و ۴۶ درصد خطر مبتلا شدن به بیماری آلزایمر در آنها کمتر بود.
همچنین آنها ۱۱ درصد خطر مبتلا شدن به افسردگی و ۲۰ درصد خطر مبتلا شدن به اضطراب کمتری داشتند. هیچ ارتباط مشابهی برای بیماری پارکینسون یافت نشد.
این ارتباط ها زمانی قوی تر بودند که جیره بندی بعد از تولد ادامه یافت. قرار گرفتن در معرض قند تنها در رحم، به جز کاهش خطر اضطراب، تفاوت های واضح کمی ایجاد کرد.
محققان همینطور اسکن های MRI را از زیرمجموعه ای از شرکت کنندگان بررسی کردند تا ببینند آیا قرار گرفتن در معرض قند اولیه با تفاوت های قابل تشخیص در مغز مرتبط می باشد یا خیر.
کسانی که بعد از تولد در معرض جیره بندی قرار گرفتند، مغزهایی داشتند که بطور متوسط ۰.۳۹ سال جوان تر از سن تقویمی شان به نظر می رسیدند. آنها همینطور حجم های بزرگتری در چندین ناحیه زیرقشری، همچون هیپوکامپ و تالاموس، که در حافظه و سایر عملکردهای شناختی نقش دارند، داشتند.
«بینگ ژانگ»، نویسنده ارشد و محقق پزشکی سالمندان در دانشگاه پزشکی گوانگژو چین، اظهار داشت: «ما اعتقاد داریم که اثر محافظتی پایدار ریشه در برنامه ریزی متابولیک در طول ۱۰۰۰ روز اول دارد- یک دوره بحرانی که مغز به سرعت رشد می کند و به نشانه های تغذیه ای بسیار حساس است.»
ژانگ می گوید حجم های بزرگتر هیپوکامپ و تالاموس در رابطه با محدودیت اولیه قند می تواند به مغز ظرفیت بیشتری برای مقاومت در مقابل تغییرات در رابطه با سن بدهد.
ژانگ توضیح می دهد: «مصرف زیاد قند در اوایل زندگی، زمینه ساز مقاومت به انسولین و التهاب مزمن با درجه پایین است که هر دو از عوامل خطر شناخته شده زوال عقل هستند.»
ژانگ می گوید: «ما کاملا مطمئن هستیم که محدودیت قند خود یک عامل اصلی است.»
محققان همینطور عواملی همچون محل تولد، وضعیت اجتماعی-اقتصادی و پیشینه ژنتیکی را درنظر گرفتند. با این وجود، پایان جیره بندی با تغییرات گسترده تر در بریتانیای بعد از جنگ هم زمان شد.
منبع: خشكشوئی آنلاین
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب