از حلزون تا کلاژن بررسی مواد پنهان در محصولات آرایشی
به گزارش خشکشوئی آنلاین، معاون اداره کل فرآورده های آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو اظهار داشت: شناسایی منشاء مواد اولیه و بررسی ترکیبات شیمیایی از مهم ترین الزامات احراز انطباق محصولات آرایشی است.
به گزارش خشکشوئی آنلاین به نقل از ایفدانا، بهروز اکبری، ضمن اشاره به ابعاد علمی و فنی مفهوم حلال در صنعت آرایشی و بهداشتی، اظهار نمود: ارزیابی حلال در این صنعت نیازمند بررسی هم زمان ابعاد فقهی، شیمیایی، زیستی و فناورانه است و نمی توان آنرا فقط به ممنوعیت استفاده از برخی مواد یا احکام در ارتباط با ذبح شرعی محدود کرد.
وی اضافه کرد: در بررسی حلال بودن فرآورده های آرایشی و بهداشتی، دو محور اساسی باید مورد توجه قرار گیرد؛ نخست، شناسایی ترکیبات شیمیایی و بررسی نوع، منشا و میزان مواد به کار رفته در فرمولاسیون محصول و دوم، شناسایی منشا مواد اولیه با منشا حیوانی و زیستی و ارزیابی وضعیت شرعی آنها است.
اکبری ضمن اشاره به اهمیت بررسی ترکیبات الکلی در تعدادی فرآورده ها اشاره کرد: بعنوان مثال، در محصولاتی مانند دهان شویه که امکان دارد حاوی ترکیبات الکلی باشند، صرف مشاهده وجود الکل در فرمولاسیون برای تعیین وضعیت حلال بودن محصول کافی نیست؛ بلکه نوع الکل، منشا تولید، میزان مصرف و انطباق آن با ضوابط فقهی و فنی باید بصورت تخصصی بررسی شود.
معاون اداره کل فرآورده های آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو افزود: برخی مواد اولیه مورد استفاده در محصولات آرایشی و بهداشتی امکان دارد از منابع حیوانی یا موجودات دریایی استخراج شده باشند. ترکیباتی مانند کلاژن، ژلاتین، برخی آنزیم ها و مواد استخراج شده از حلزون و سایر موجودات دریایی، همچون موادی هستند که شناسایی منشا و بررسی روش استخراج و فرآوری آنها در ارزیابی حلال اهمیت دارد.
وی با تاکید بر ضرورت پرهیز از قضاوت برمبنای نام یا ماهیت ظاهری ترکیبات اظهار داشت: منشا حیوانی یک ماده به تنهایی به مفهوم غیرحلال بودن آن نیست و تعیین وضعیت شرعی هر ترکیب باید با عنایت به منشأ، ماهیت، روش فرآوری و ضوابط فقهی مربوط صورت گیرد.
اکبری، پیچیدگی زنجیره تامین مواد اولیه، تعدد تامین کنندگان و وارداتی بودن قسمتی از ترکیبات را از دیگر چالش های این حوزه دانست و اضافه کرد: دسترسی به اطلاعات مستند درباره ی منشا مواد اولیه و روند تولید آنها از الزامات ارزیابی دقیق فرآورده هاست. همینطور شناسایی برخی ترکیبات به فناوری های پیشرفته آزمایشگاهی نیاز دارد و نتایج این بررسی ها باید در کنار ارزیابی های فقهی و تخصصی مورد استفاده قرار گیرد.
وی، تعامل میان متخصصان شیمی، زیست شناسی، علوم آزمایشگاهی و صاحبنظران فقهی را برای توسعه نظام ارزیابی حلال ضروری دانست و اشاره کرد: لابراتوار های تخصصی و روشهای نوین شناسایی ترکیبات می توانند نقش برجسته ی در تشخیص منشا مواد اولیه و بررسی انطباق فرآورده ها با ضوابط حلال ایفا کنند.
معاون اداره کل فرآورده های آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو همینطور بر ضرورت اطلاع رسانی دقیق دراین خصوص تاکید کرد و اظهار داشت: باید میان محصولی که حلال بودن آن بصورت تخصصی احراز نشده و محصولی که غیرحلال بودن آن اثبات شده است، تفاوت قائل شد. نداشتن نشان حلال به تنهایی به مفهوم غیرحلال بودن محصول نیست و وجود برخی ترکیبات مانند الکل یا مواد با منشا حیوانی هم بدون بررسی تخصصی نمی تواند مبنای چنین قضاوتی قرار گیرد.
اکبری در آخر تاکید کرد: حلال در صنعت آرایشی و بهداشتی فقط یک عنوان تجاری یا خصوصیت درج شده روی بسته بندی نیست، بلکه موضوعی علمی و بین رشته ای است که بررسی زنجیره تامین مواد اولیه، فرمولاسیون و روند تولید را ضروری می سازد. توسعه این رویکرد، همراه با تقویت زیرساخت های آزمایشگاهی و تدوین ضوابط شفاف، می تواند به پیشرفت نظام ارزیابی فرآورده های سلامت محور و افزایش اطمینان مصرف کنندگان کمک نماید.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب